میثم دیانی؛

انتقاد، غرض ورزی، تدبیر!

تاریخ انتشار : شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۲۲:۲۹
Share/Save/Bookmark
 
انتقاد کلمه ای از این دست است که کمتر موقعی به شکلی مفید و بجا مورد استفاده قرار می گیرد و شخص انتقاد کننده بیش از آنکه به دنبال اصلاح امور باشد، مسیری را دنبال میکند که منافع شخصی و گروهی خود را در آن بیابد و زمانی که به هدف خود رسید و یا اینکه در جایگاه انتقاد شونده قرار میگیرد تاب و تحمل همان نقدهایی که خود نسبت به دیگران روا داشته را ندارد و در بعضی اوقات با خارج شدن از دایره ادب، نقاد را مورد خطاب قرار میدهد.
گروه سیاسی راهکارنیوز: میثم دیانی، در زندگی روزمره جوامع بشری ، الفاظ و کلماتی مورد استفاده قرار میگیرد که چهره ای فریبنده و آذین شده دارند و دستاویزی برای پیشبرد اهداف و منافع شخصی و گروهی میباشند. البته این کلمات اگر بجا و بدون غرض ورزی استفاده شوند مانند دارو میباشند که هم اثر شفا بخشی دارند و در غیر آن سبب مسمومیت میشوند.

انتقاد کلمه ای از این دست است که کمتر موقعی به شکلی مفید و بجا مورد استفاده قرار می گیرد و شخص انتقاد کننده بیش از آنکه به دنبال اصلاح امور باشد، مسیری را دنبال میکند که منافع شخصی و گروهی خود را در آن بیابد و زمانی که به هدف خود رسید و یا اینکه در جایگاه انتقاد شونده قرار میگیرد تاب و تحمل همان نقدهایی که خود نسبت به دیگران روا داشته را ندارد و در بعضی اوقات با خارج شدن از دایره ادب، نقاد را مورد خطاب قرار میدهد.

این افراد به داشتن صفاتِ مذکور محدود نمیشوند بلکه گروهی نیز یافت می شوند که با داشتن خصائصی که در بالا ذکر گردید، ژستِ نقد پذیری به خود میگیرند و نقد کنندگان را به آغوش خود فرا میخوانند و به محض شنیدن اولین نقد دهان منتقد را با کاهگل پر میکنند و الفاظی از قبیل بی شناسنامه، بی سواد، تازه به دوران رسیده، از جای خاص تغدیه شده و... را خطاب به آنها میگویند و دست آخر همه منتقدان را به جهنم حواله میدهند (البته از روی دلسوزی جهت گرم شدن و نلرزیدن!!) و همچنان با لبخندی ملیح از بستن دهان ها و شکستن قلم ها انتقاد میکنند!.

البته مفاهیم فوق در جامعه خیالی رخ می دهد نه واقعیتی مانند جامعه ما که همه نقد پذیر میباشند علی الخصوص مسولین و دولتمردان(!)


والعاقبة للمتقین
 
کد مطلب: 21321